|
نامه جمعی از ائمه جماعات در خصوص اهانت به مرجعیّت شیعه و جوابیه معظم له |
|
|
محضر گرامی آیات معظّم و مراجع مکرّم (دامت برکاتهم)
پس از سلام و تحیّت فراوان و آرزوی دوام توفیقات آن عزیزان و عرض تسلیت به مناسب حوادث مولمه روزهای 23 و 24 خرداد ماه 89 در شهر مقدّس قم و هتک حرمت مرجعیّت و حوزهی علمیّه با تهاجم و شبیخون وحشیانه به دفتر مرحوم آیت الله العظمی منتظری و دفتر آیت الله العظمی صانعی و شکستن شیشهها و تخریب و تضییع اموال حضرت صاحب الزمان(عج) و شکستن گاوصندوق دفتر مرحوم آیت الله العظمی منتظری و بردن وجوه شرعیّهای که برای شهریهی ماه رجب طلّاب فراهم شده بود و پلمپ دفتر و اهانت به ساحت این دو مرجع بزرگوار و نوهی محترم مرحوم حضرت امام خمینی(ره) با شعارها و کلمات موهن و مستهجن و خلاف شرع ـ و بیش از آن ـ مستحضرید که متأسّفانه این اتّفاقات ناگوار با حضور و سکوت و بعضاً با حمایت نیروهای انتظامی و امنیتی و بعضی از مسئولان شهر که وظیفهی حفظ جان و مال مردم و نظم را بر عهده دارند رخ میدهد.
روشن است که این گونه رفتارهای غوغاسالارانه، نه اسلامی است و نه سازگار با هیچ فرهنگ و وجدان سالم بشری و نه میتوان گفت که عاملان این جنایتها، تعدادی عنصر خودسرند، چرا که آنان با احساس آزادی و امنیّت کامل این گونه فاجعه آفرینی میکنند و اصول اخلاقی و اسلامی و قانون اساسی را بیاعتبار میکنند، آن هم در حضور نیروهای انتظامی و امنیتی و تحت حمایت آنها.
حضرات مراجع عظام و علمای اعلام
در این شرایط که فشارهای یکپارچهی مستکبران عالم از یک سو و گرفتاریهای فراوان اقتصادی و اجتماعی و سوء مدیریّت داخلی از سوی دیگر به طور طبیعی همهی دلسوزان اسلام و انقلاب را به چارهاندیشی و اتّحاد و همدلی فرا میخواند، این گونه امور نشانهی چیست و چه هویّت و چه پیامدهایی دارد؟ این تندرویها و اعمال خشونتهای پیاپی و هدایت شده در حوزهها و دانشگاهها و در هر شهر و روستا و در دولت و غیر دولت به کجا میانجامد و بابت آن، اسلام و نظام چه بهای گزافی را باید بپردازد؟ بناست تا کجا و تا چه حد از سابقین در مبارزه و از معماران انقلاب اسلامی ـ که هم استبدادستیز و هم استعمارستیز است ـ و از یاران مرحوم امام انتقام گرفته شود و مردم متدیّن و شهید داده و انقلابی را حیران و روگردان کنند و پشتوانههای انقلاب اسلامی را از انقلاب بگیرند و خدای ناخواسته بر سر اسلام و انقلاب آن بیاورند که نباید و نشاید؟
حضرات مراجع بزرگوار ـ کثّر الله امثالهم ـ اگر امروز با این گونه بدعتها و سنّتهای سیّئه که از سالها قبل، مخصوصاً در حوزهی علمیّه پایهگذاری شده است برخوردی قاطع نشود، خدای ناخواسته در آیندهای نه چندان دور هیچ گونه مصونیّتی برای مرجعیّت شیعه و هیچ گونه حرمتی برای حوزههای علمیّه نمیماند. مراجع و حوزههای مقدّسی همچون حوزهی عملیّهی قم، بزرگترین سرمایههای ملّی و پناهگاههای مذهبی و اجتماعی مردم و مایههای امید ستمدیدگان و بیپناهان میباشند. جامعهی امروز و جوانان مسلمان و پرشور، چشم امید به مراجع عظام و علمای اعلام دوختهاند تا بار دیگر شاهد صلابت و استواری بیمانند مراجع معظّم و حوزهها در دفاع از حق باشند.
با دلی پردرد از محضر شما بزرگواران میخواهیم که در برابر این فاجعهی مولمه و هتک حرمتها و لگدمال شدن اصول اخلاقی و اسلامی و قانون اساسی، سکوت روا ندارید و با اقدام خدایی خود، همدلیها و حرمتشناسیها و اخلاق اسلامی را زنده و دست تفرقهافکنان را کوتاه کنید، افراطیهای فریبخورده و حامیانشان را سر جایشان بنشانید، آتشهای زیر خاکستر فتنهها را خاموش کنید، طمع دشمنان را قطع کنید، مردم سرخورده را دلگرم کنید، اسلام و تشیّع و انقلاب را از غربت و اتّهام برهانید، نشاط و بالیدن به دینداری را به جامعه بازگردانید، از دینداران نگران، استمالت کنید، جوانهای رمیده و رنجیده را برگردانید، آزادیهای مشروع و قانونی را پاس دارید، وظیفهی سرنوشتساز امر به معروف و نهی از منکر را احیا کنید و سبعیّت هتّاکان را مهار زنید که إن تنصروا الله ینصرکم و یثبّت أقدامکم و نحن أیضاً فی خدمتکم.
والسّلام علیکم و رحمت الله
جمعی از ائمّهی جماعات نجفآباد
از نصایح و پیشنهادات شما و امثال شما استقبال میکنم و آن چه نگاشتهاید، خواستهی اینجانب هم میباشد و به طور قطع این گونه هتّاکیها و رفتارها نسبت به علما، به خصوص شهر مقدّس قم که مرکز علم و دین است، از گناهان کبیرهای است که آثار سوء اجتماعی آن در حال و آینده بسیار خطرناک و زنگ خطری است برای تمام علما در هر جا که هستند و یک هدف از این کارها،سکوت در برابر خلاف شرعها و خلاف قانونها است، که اگر امر به معروف و نهی از منکر کردند به این گونه مبتلا میشوند؛ به اضافهی هدفهای دیگر که در آینده شاهد آن خواهیم بود. در هر صورت، فریضهی امر به معروف و نهی از منکر به هر فرد مسلمان، به خصوص علمای دین واجب است و ترک آن، ترک واجب خواهد بود.
|