|
صفحه 5 از 5
(س)- حاج آقا بفرمایید که حوزه و روحانیت در قبال مردم چه وظایفی دارد؟
- ما همیشه میگوییم که مردم از روحانی نمیخواهند که روی منبر برای آنها از فیزیک و شیمی و حتی مباحث افراطی سیاسی بگوید؛ مردم میخواهند که اینها معارف و مسائل دین را بگویند؛ تفسیر، سنت و اخلاقیات را بگویند. اینها هم نباید فقط در حد لفظ باشد بلکه باید گفتههای یک روحانی با عمل او مطابقت داشته باشد در غیر این صورت مردم زده میشوند. مثلاً یکی از مباحثی که در دین بسیار تاکید شده و بالای منابر هم زیاد گفته شده، تهمت نزدن به یکدیگر است ، خوب اگر روحانیون بین خودشان یکدیگر را تخطئه کنند و به هم تهمت بزنند اثر سوئی بین مردم خواهد گذاشت. اما مردم وقتی ببینند، طلبهای اهل عمل است، رهایش نمیکنند. افرادی چون امام خمینی و شهید دستغیب در قلب مردم جای داشتند و دارند.
(س)- نظر شما درباره نقش روحانیت در تقویت و حمایت نظام اسلامی از یک سو و نقد دولتها از سوی دیگر چیست؟
- دولت، هر دولتی که باشد از خودمان است، همچنان که روحانیت از دولت است، اینها باید با هم باشند، اما همان طور که رهبری فرمودند، انتقاد باید باشد. انتقاد نکردن به معنای چشمپوشی و امضای همه چیز است. دولت ها منتخب مردم هستند و فعالیتهای خوبی هم دارند، اما این طور نیست که تمام کارهایشان درست باشد.
(س)- به نظر شما علما و روحانیون در طرح انتقادهای سازنده از دولتها به وظایف خود عمل کردهاند؟
- بله هم زمان آقای رفسنجانی، هم دوره آقای خاتمی و هم در دولت جدید، نقدهایی مطرح شده است که به نظر من باید بیش از اینها باشد. ما با این موافق نیستیم که پرخاشگر باشیم، اما این هم درست نیست که چشمهایمان را بر روی برخی کمبودها ببندیم. البته انتقاد را باید با روش اصولی آن مطرح ساخت، مثلا من روی منبر نه صلاح خودم و نه مردم میدانم که انتقاد از دولت را مطرح کنم، چون نتیجه انتقاد به این نحو ممکن است موجب نا آرامی جو عمومی در کشور شود.
(س)- یعنی می فرمائید انتقاد ها را علما باید مستقیما باید به دولتمردان منتقل کنند؟
- بله
(س)- حاج آقا نظام بر پایه ولایت فقیه بنا شده است، نظر شما درباره این رکن چیست؟
- الان ببینید حرف هیچ کس در این کشور مانند آیتالله خامنهای نیست. حالا هر چه رییس جمهور بگوید اگر تائید ایشان نسبت به دولت نباشد، انتقادات بین مردم زیاد است. در خصوص آقای خاتمی هم همینطور بود. حرف و عمل ولی فقیه در این کشور تاثیر گذار است، علتش هم اعتقاد مردم است. آنها معتقدند به این که ایشان فقیه عادل است و تمام اطمینان مردم به این است که ایشان در رأس کشور است و نهادهایی چون شورای نگهبان وجود دارد.
(س)- نقش امام در احیای جایگاه روحانیت در دنیای معاصر چه بود؟
- امام، مغز روحانیت را به همگان نشان داد و الگوها را به وسیله خودش به همه معرفی کرد و با حرکتی که کرد میرزای شیرازی، مرحوم کلینی و روح و سلوک علمای بزرگ شیعه در عصر غیبت را زنده نمود و به جهانیان اعلام کرد که اگر روحانیت به وظیفه خود عمل کند، هیچ کسی نمیتواند جلوگیری کند.
(س)- الان تعداد قابل توجهی از طلاب و روحانیون، مطالب شما را میخوانند، مهمترین توصیه شما به طلاب بویژه طلاب جوان چیست؟
- این است که قرآن و سنت را رها نکنند. هم منابع ناب تفسیری را مطالعه، بحث و تدبر بکنند و هم به روایات توجه داشته باشند. روایاتی که به ما رسیده حتما ریشه در قرآن دارد و اگر بشود این ریشه ها را در مباحثهها بیابیم خیلی خوب است. نکته دیگر اینکه اخلاص خود را حفظ کنند و بدانند آن چیزی که به همراه خودشان می برند، علم به خداست، علم به خدا یعنی اینکه انسان به حدی برسد که هیچ شک و شبهه و وسوسهای به وحدانیت پروردگار و قیامت نداشته باشد. معنی علم توحید این است که ملتفت شویم تمام موجودات، آثار پروردگارند و باید از خدا بخواهیم که این مفهوم در دل ما قرار بگیرد.
(س)- آخرین سوال بنده مربوط به مرحوم آیتالله انصاری همدانی و مرحوم آیتالله نجابت است، رابطه شما با این دو بزرگوار چگونه بود؟
- بنده از جوانی در خدمت آیتالله نجابت بودم و به برکت ارتباط با ایشان، 5 سال خدمت آیتالله انصاری رفت و آمد داشتم. به تعبیر شهید دستغیب وقتی محضر ایشان می رفتیم می فهمیدیم که محضر امام معصوم یعنی چه.
. احاطه تربیتی آقای انصاری برای ما خیلی اهمیت داشت. البته خبر از آینده زیاد میدادند و اینها خیلی مهم نبود و برای خودشان هم مهم نبود، مهم نقش تربیتی ایشان بود که تا پا را فراتر میگذاشتیم، فوری با سخن یا عمل تذکر میدادند.
(س)- جلسات مرحوم آقای انصاریهمدانی چگونه برگزار میشد؟
- ایشان دو جلسه داشتند، یکی جلسه عمومی بود که موعظه میکردند و مردم عادی میآمدند و بهره میگرفتند. یادم هست که در مقطعی، سوره واقعه میخواندند خیلی هم مردم گریه و ناله میکردند. یکی هم جلسه خصوصی بود که در آن روششان این گونه بود که در ابتدای جلسه یک نیم ساعتی یا بیشتر سکوت میکردند، سپس چند کلامی موعظه میگفتند.
(س)- چند نفر در این جلسه شرکت میکردند؟
- جلسه درس نبود، بیشتر جلسه سکوت بود و در آن نزدیک به 20 تا30 نفر شرکت میکردند. یک عده از همدان، برخی مثل آقای تهرانی و آقای دولابی از تهران و برخی هم از شیراز میآمدند.
(س)- با تشکر از وقتی که برای مصاحبه گذاشتید.
- من هم از شما تشکر میکنم با اینکه اصلا اهل مصاحبه نیستم، اما وقتی موضوع مصاحبه با رسانه حوزه مطرح شد، استخاره کردم و خوب آمد. امیدوارم که این صحبتهایی که عرض شد مفید باشد.
|
صفحه اصلي 
